Gaziantep Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu’nda 13 Nisan 2026 tarihinde gerçekleştirilen akademik toplantıda, yükseköğretimde kalite güvencesi, program yeterlilikleri, öğrenme çıktıları ve müfredat güncelleme süreçleri bütüncül bir yaklaşımla ele alındı. Alanında uzman akademisyenler tarafından sunulan içeriklerde, sağlık eğitiminin güncel ihtiyaçlara nasıl uyum sağlayabileceği ve eğitim programlarının nasıl daha nitelikli hale getirilebileceği kapsamlı biçimde tartışıldı.
Toplantıda ele alınan başlıklardan biri olan “3+1 İME Modeli”, mesleki eğitimin uygulama ağırlıklı yapısını güçlendirmeyi hedefleyen önemli bir yaklaşım olarak öne çıktı. Bu model ile öğrencilerin bir dönemlerini doğrudan sektör içinde geçirerek mesleki deneyim kazanmaları ve istihdama daha hazır hale gelmeleri amaçlanmaktadır . Böylece teorik bilgi ile uygulama arasındaki kopukluk azaltılarak, iş gücü piyasasının beklentilerine daha uygun mezun profilleri yetiştirilmesi hedeflenmektedir.
Toplantının bir diğer önemli boyutunu yükseköğretimde kalite güvencesi ve stratejik yönetim süreçleri oluşturdu. Sunumlarda, üniversitelerde stratejik planlama, performans göstergeleri ve hesap verebilirlik ilkelerinin önemi vurgulanarak; eğitim süreçlerinin yalnızca planlanması değil, aynı zamanda izlenmesi ve sürekli iyileştirilmesi gerektiği ifade edildi . Bu bağlamda kalite güvencesi sistemlerinin, yükseköğretimde sürdürülebilir başarı ve uluslararası rekabet gücü açısından kritik bir rol oynadığına dikkat çekildi.
Öğrenme çıktıları ve program yeterlilikleri üzerine yapılan sunumda ise Türkiye Yükseköğretim Yeterlilikler Çerçevesi (TYYÇ) temelinde yapılandırılan eğitim anlayışı detaylandırıldı. Program yeterliliklerinin, mezunların sahip olması gereken bilgi, beceri ve yetkinlikleri tanımladığı; öğrenme çıktılarının ise bu yeterliliklerin ders düzeyinde ölçülebilir hale gelmesini sağladığı vurgulandı . Bu hiyerarşik yapı sayesinde eğitim programlarının şeffaf, karşılaştırılabilir ve kalite güvencesine uygun hale getirildiği ifade edildi.
Toplantıda ayrıca Prof. Dr. Merve Göymen tarafından hazırlanan “Sağlık Alanında Müfredat Güncelleme Süreçleri” başlıklı sunum da paylaşıldı. Sunumda, sağlık eğitiminin değişen teknoloji, farklılaşan hasta profilleri ve akreditasyon gereklilikleri doğrultusunda sürekli güncellenmesi gerektiği vurgulandı. Bu süreçte Kern’in 6 Adımlı Müfredat Geliştirme Modeli temel alınarak; problem tanımlama, hedef kitlenin gereksinimlerinin belirlenmesi, amaç ve hedeflerin oluşturulması, uygun eğitim stratejilerinin seçimi, uygulama ve değerlendirme aşamalarının sistematik bir bütünlük içinde yürütülmesi gerektiği ifade edildi.
Özellikle çıktı temelli eğitim (OBE) yaklaşımının ön plana çıkarıldığı sunumda, “Program Çıktıları – Ders Öğrenme Çıktıları – Ölçme ve Değerlendirme” uyumunun sağlanmasının kalite güvencesinin temelini oluşturduğu belirtildi. TYYÇ ve Bologna Süreci kriterleri doğrultusunda geliştirilen müfredatların; yetkinlik temelli, öğrenci merkezli ve kanıta dayalı bir yapıda olması gerektiği vurgulandı. Ayrıca PUKÖ (Planla-Uygula-Kontrol Et-Önlem Al) döngüsü ile eğitim süreçlerinin sürekli izlenmesi ve iyileştirilmesi gerektiği ifade edildi.
Gerçekleştirilen toplantı, sağlık hizmetleri eğitiminde yalnızca içerik güncellemelerinin değil, aynı zamanda veriye dayalı, sistematik ve sürdürülebilir bir kalite geliştirme yaklaşımının benimsenmesi gerektiğini ortaya koydu. Sunumlarda ele alınan modeller ve yaklaşımlar, yükseköğretim kurumlarının değişen dünyaya uyum sağlayabilmesi ve nitelikli insan kaynağı yetiştirebilmesi açısından önemli bir yol haritası sundu.
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)